RSS  

باسمه تعالی

 خداي من ، سلام خداي مهربونم من دوباره آمدم ...

با هزاران هزار شرمندگي و البته سر به زيرآمدم

خداي مهربونم ، اينقدر خجالت مي کشم که تواني ندارم که در حضورت  سرم را بلند کنم . چرا که هر بار که  به پيشت آمدم ، مرا پر بار کردي ومن رفتم ، رفتم وبارِ نوري  راکه در من دميدي خاموش کردم . بله من ...  با دستان خودم نورت را خاموش کردم . 

وحالا چگونه مي توانم سرم را در پيشگاهت بلند کنم .

خداي من ، اي مهربانم ، من که پناهي جز تو ندارم . چون فقط تو را دارم . پس بگذار حتي با اين بار سنگين ندامت وخجالت سرم را بلند کنم ، بگذار ...

مي دانستم که زيبايي ...        مي دانستم که مهرباني ...

مي دانستم ...  اصلاً براي همين دوباره آمدم ...

ي داني خدا ... دوست ندارم که هر وقت در تنگنا قرار گرفتم به يادت بيافتم .

دوست ندارم هر وقت چيزي را از دست دادم به يادت بيافتم .

ودوست ندارم وقتي تو را از دست دادم به يادت بيافتم .

مي دانم خدا ... تو هماني که درتنگناهايم و نه تنها در تنگناها ... بلکه در دارا بودنم و هم در نداري ، هر وقت صدايت زدم ، جوابم را دادي . نمي دانم که چرا اين مهرباني هايت را بعضي وقت ها از خاطر مي برم . اين رحمتت ، اين نعمتت ... خداي من ، نمي دانم بنده خوبي برايت هستم يا نه ... نمي دانم  

ي کاش با من حرف مي زدي     اي کاش با من درد دل مي کردي
 

اي کاش مي گفتي :  اين کار را که کردي از دستت دلگيرم يا خوشحال

اي کاش به من نامه مي دادي . اي کاش مي آمدي و با هم قدم مي زديم .

اي کاش دست مهربانت را به من مي دادي ... اي کاش دستانم را مي فشردي ... اي کاش در چشمانم خيره مي شدي .

چرا که دوست دارم با عقل ناچيز خودم وبا قلب بيمار خودم عاشقت بمانم . خدايا من کوچکم ، من ناچيزم ، مي بيني ؟ حداقل اين را مي فهمم .  ولي اگربزرگي تو را از ياد بردم ، مهربانيت را از ياد بردم ، رحمتت را از ياد بردم ، بر من خرده نگير . چون توان درک وجود تو را ندارم . چون نديدم کسي به من اينقدر نعمت داده باشد وبا من اينقدر مهربان باشد و من به او  بي توجهي کنم در حالي که او از من چشم بر نداشته باشد و تو با من اينگونه هستي . اي عزيز من ، اي معشوق من ،اي خداي من ... اي خداي من ...

 ياد دارم کوچک که بودم ، پدر ومادرم در ازاي خطايم تنبيهم مي کردند . ولي در اين روز اينگونه نيست . اما تو هميشه ... بله ، هميشه هواي من را داري ، مي دانم ... تا آخر عمر .

 اگر خطايي کردم ، مرا سرزنش کردي ... تنبيهم کردي . واگر شکر نعمتت به جاي آوردم يا خطايي از من سر نزد ، نعمتت افزون کردي .. رحمتت افزون کردي .

خداي من ، به من اين نعمت را بده تا هر روز شکر نعمتت را به جاي بياورم . به من اين توفيق را بده تا عاشقت بمانم .

اي خداي مهربانم ... اي خدا ... اگرعمري به من دادي ، توفيق بنده خالص بودنت را عطا کن و اگر اينگونه نبودم ، جانم را بگير .

خدايا ، دستم کوتاه است به تو نمي رسد ، تو بيا  و دستم را

یاحق

به نام خدای علی

کم کم داریم نزدیک می شیم به شهادت مولای متقیان امیرمومنان امام علی(ع)

خوب دانستم که یه شعر( زمزمه زمینه شور) برای عاشقان امام علی(ع) بگذارم

امید که مورد قبول واقع بشود.

چشمام،دوباره گریونه                     امشب،می ری ازاین خونه

انگار،شب عزامونه                         دلاپریشونه

می بینی آروم نداره زینب  یاحیدر           شبیه ابربهاره زینب  یاحیدر

                      به حال تو بی قراره زینب  یاحیدر

مرو مرو بابای غریبم یاحیدر

کوفه،پرازغم و درده                         شورِ،عزابه پا کرده

چهره ات،خزونی و زرده                   چقدر تنت سرده

یتیمایی که غذا نخوردن  یاحیدر           قرارمو ازتوسینه بردن  یاحیدر

                     برا شفای توشیرآوردن  یاحیدر

مرو مرو بابای غریبم  یاحیدر

غُربت،توی نفسهاته                      بارون،میون چشماته

قلبت،به یادزهراته                        به قبله پاهاته

توقلب خسته ام بلا می شینه  یاحیدر            تموم دلواپسیم همینه  یاحیدر

                   که مادرم زخم تو نبینه  یاحیدر

مرو مرو بابای غریبم یاحیدر

بسمه تعالی

ایام ولادت امام حسن(ع) را به همه شیعیان تبریک می گویم

یا حسن ای حُسن خداوندگار         ای گل خوش رنگ وبوی کردگار

ای به زمین داده نشاط وسرور       وی به سما تاج ووقاروغرور

ای صلوات همه ی انبیاء              برتونامت حسن مجتبی

ای متوسل شده آدم به تو              مدح خداوند دمادم به تو

جنت ازانفاس تو بستان شده           نارخلیل از تو گلستان شده

دلبری ودل خوش ویوسف کُشی       لیلی ومجنون همه را می کشی

گُل علی وشبنم این گل توئی           در ارم فاطمه بلبل توئی

جان به فدای توولبخند تو             جام عسل کنج لب قند تو

خنده کن ای گلشن راز علی          ای لب تو مُهر نماز علی

یا امام حسن(ع) مددی

به نام ایزد

شب نهم ماه رمضان است.دلم خیلی گرفته،چقدرزودگذشت.چشم به هم بزنیم مهمونی

خداهم تموم میشه،کاشکی زرنگ باشیم وازاین ماه استفاده کنیم.چنان که شاعرمیگوید.

آمده ام به سوی تو باز               ای خدای کریم و بنده نواز

چون نشستم به کنج تنهائی      بازتنها توئی مرا هم راز

مهربانی تو چون یاد آرم              روحم از شوق می کند پرواز

از بدیها چه خوب می گذری         عیبها را نمی کنی ابراز

پای تا سر همه نیازم من             از کرم سایه بر سرم انداز

ساختی عالمی که هیچ نبود        با من هیچ کاره نیز بساز

بارالها به حق احمد و آل               که شدند از جهانیان ممتاز

بداعمال ما ندیده بگیر                  دیدنی نیست روی زشت مجاز

بسمه تعالي

هركي ميره كربلا از حرم رضاميره

بسمه تعالي

يادش بخيرهفته گذشته نجف و كربلا،با يه عده عاشق مهمان اميرمومنان و دوفرزند برومندش بوديم.بهد از زيارت امام علي(ع) درروزسه شنبه بعدازظهرراهي كربلا شديم.دراتوبوس حال و هوايي بود. زيارت عاشورا مي خوانديم و گريه ميكرديم.تااين كه به كربلا رسيديم .وقتي كه وارد بين الحرمين شدم با خودم گفتم خدااين منم كه اينجا ايستادم. بين حرم ابوالفضل(ع) و امام حسين.آن طرف تل زينبيه اون ورترميدون مشك جلوترخيمه گاه و...يادمه شب جمعه كنارتل زينبيه اين شعرراخواندم .

هرروزپاي هرمحنت گريه مي كنم                  باهرهزارزخم تنت گريه مي كنم

بانوحه هاي هرشب توسينه مي زنم              باروضه هاي دل شكنت گريه مي كنم

يعقوب هاي چشم من ازدست رفته اند            ازبس براي پيروهنت گريه مي كنم

ازبين قبركفن كربلا به  تن                         ازداغ جسم بي كفنت گريه مي كنم

گاهي شبيه روزدهم سرخ مي شوم               برلحظه به ني شدنت گريه مي كنم

اي سوخته ترين بدن زير آفتاب                    برجسم له شده وبي سرت گريه مي كنم

التماس دعا

به نام خدا

به مناسبت نیمه شعبان شعری برایتان گذاشتم.انشاءالله مقبول امام عصر(عج)قرارگیرد.

نامتان رنگ کیمیادارد                   ریشه درباورخدادارد

سرگذشت من وشمازیباست            چهارده قرن ماجرادارد

چهارده قرن نه که پیش ازعشق       پیش ازپیش ابتدادارد

برعقیق دلم نوشته خدا                  چقدرنامتان صفادارد

جبرئیل ازشعاع تودانست                 که جلوه تاکجادارد

چهارتن میان یک قاب اند                که درآن عکسی ازشمادارد

روی چشم توکشیده خدا                  ذوالفقاری که مرتضادارد

ریخته خدابه شانه تو                     گیسوانی که مجتبادارد

دست هایت شبیه دست کیست           بیرق شیرکربلادارد

تاقیامت اگربگویم شعر                  وصف یک تارمویت جادارد

۩ آیات ١

« و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين/ و نمكن لهم في الارض و نري فرعون و هامان و جنود هما منهم ما كانوا يحذرون »

« و ما اراده مي كنيم بر كساني كه در زمين ضعيف گرديده اند منت گذاريم، و آنان را روي زمين حكومت بخشيم و آنچه را كه فرعون و هامان و لشگريانشان را بيم داده بوديم از آنان بنمايانيم. »

در بخش سوم «نهج البلاغه» مولا علي بن ابيطالب عليه السلام چنين آمده: لتعطفن الدنيا علينا بعد شماسها عطف الضروس علي ولدها: پس از آنكه دنيا مانند شتر تند خوئي كه از فرزند خود ميگريزد از ما گريخت سرانجام به سوي ما باز خواهد گشت.

۩ آيات۲
پس از اين بيان حضرت علي عليه السلام آيه زير را تلاوت فرمودند:
و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين /
« وعد الله الذين امنوا و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض – كما استخلف الذين من قبلهم – و ليمكنن لهم دينهم الذي ار تضي لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امنا يعبد و نني لايشكرون بي شيئا و من كفر بعد ذلك فاولئك هم الفاسقون»
در تفسير (مجمع البيان) طبرسي و (تفسير عياشي) و تفاسير ديگر آمده كه حضرت امام علي بن الحسين عليه السلام اين آيه را خواند، آنگاه فرمودند: « آنان – به خدا قسم – شيعيان ما اهل البيت هستند كه خداي تعالي اين خلقت بخشيدن به آنان را به دست مردي از خاندان ما – كه مهدي اين امت باشد – انجام خواهد داد. مهدي همان كسي است كه رسول خدا صلي الله علیه و آله درباره اش فرمود: اگر از دنيا جز يك روز باقي نمانده باشد، خداي تعالي آن را آنقدر طولاني سازد تا آنكه مردي از عدل و داد پر كند، آنگونه كه از ظلم و جور پر شده باشد»

۩ آيات٣

« و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون »
« و ما در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان صالح ما به ارث ميبرند. »
گو آنكه مفسران در معناي « زبور » اختلاف نموده اند و نيز درباره كلمه « ذكر » نيز في الجمله اختلافاتي وجود دارد؛ اين اختلافات، اساسي و ريشه اي نيست. خواه مقصود از «زبور» اينجا كتاب آسماني نازل شده بر پيامبر خدا حضرت داوود عليه السلام باشد و خواه هر نوع كتاب آسماني كه بر انبيا نازل گرديده است – همچنين اين كه مراد از كلمه « ذكر » در اين آيه، تورات باشد يا قران و يا لوح محفوظ – به هر حال معني آيه در حد قول مفسران اين است: ما در كتابهايي كه بر انبيا نازل كرديم – يا در زبوري كه بر حضرت داوود نازل كرديم – پس از آوردن در ذكر – يا در ام الكتابي كه در آسمان بوده كه يا لوح محفوظ است يا تورات و يا قرآن – نوشتيم كه : محققاً زمين را بندگان صالح ما به ارث ميبرند. طبرسي و ديگران در تفسير اين آيه از حضرت ابو جعفر امام محمد بن علي الباقر عليهما السلام روايت مينمايند كه ايشان فرمودند : «آنان ياران مهدي عليه السلام در آخر الزمان اند»

حلول ماه شعبان رابرعموم مسلمين جهان تبريك عرض ميكنم

اين هم مولودي حضرت زهرا(۸۷) كه توسط حسين بوسر اجراشده است

دانلود